ยมก ภาค ๒
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๙ · หน้า ๑๐๑ · ข้อ 112 113
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ปฏิ. สภาวธรรมที่เป็นอกุศลของบุคคลใดเคยดับ สภาวธรรมที่เป็นกุศลของ

บุคคลนั้นก็เคยดับใช่ไหม

วิ. ใช่

{๒๐๙} อนุ. สภาวธรรมที่เป็นกุศลของบุคคลใดเคยดับ สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ของบุคคลนั้นก็เคยดับใช่ไหม

วิ. ใช่

ปฏิ. สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตของบุคคลใดเคยดับ สภาวธรรมที่เป็น

กุศลของบุคคลนั้นก็เคยดับใช่ไหม

วิ. ใช่

{๒๑๐} [๑๑๒] อนุ. สภาวธรรมที่เป็นอกุศลของบุคคลใดเคยดับ สภาวธรรมที่เป็น อัพยากฤตของบุคคลนั้นก็เคยดับใช่ไหม

วิ. ใช่

ปฏิ. สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตของบุคคลใดเคยดับ สภาวธรรมที่เป็น

อกุศลของบุคคลนั้นก็เคยดับใช่ไหม

วิ. ใช่

อนุโลมโอกาส

{๒๑๑} [๑๑๓] อนุ. สภาวธรรมที่เป็นกุศลในภูมิใดเคยดับ สภาวธรรมที่เป็นอกุศล ในภูมินั้นก็เคยดับใช่ไหม

วิ. ใช่

ปฏิ. สภาวธรรมที่เป็นอกุศลในภูมิใดเคยดับ สภาวธรรมที่เป็นกุศลในภูมิ

นั้นก็เคยดับใช่ไหม

วิ. ใช่

{๒๐๒} อนุ. สภาวธรรมที่เป็นกุศลในภูมิใดเคยดับ สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตใน ภูมินั้นก็เคยดับใช่ไหม