ยมก ภาค ๒
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๙ · หน้า ๑๒๕ · ข้อ 157 158
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

{๒๗๔} [๑๕๗] อนุ. สภาวธรรมที่เป็นอกุศลของบุคคลใดในภูมิใดเคยดับ สภาว- ธรรมที่เป็นอัพยากฤตของบุคคลนั้นในภูมินั้นก็จักดับใช่ไหม

วิ. ในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิต สภาวธรรมที่เป็นอกุศลของบุคคลเหล่านั้น

ในภูมินั้นเคยดับ แต่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตไม่ใช่จักดับ บุคคลนอกนี้ผู้อุบัติ อยู่ในจตุโวการภูมิและปัญจโวการภูมิ สภาวธรรมที่เป็นอกุศลของบุคคลเหล่านั้นใน ภูมินั้นเคยดับและสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตก็จักดับ

ปฏิ. สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตของบุคคลใดในภูมิใดจักดับ สภาวธรรมที่

เป็นอกุศลของบุคคลนั้นในภูมินั้นก็เคยดับใช่ไหม

วิ. เมื่อจิตดวงที่ ๒ ของบุคคลผู้อุบัติอยู่ในสุทธาวาสภูมิเป็นไปอยู่ บุคคล

ผู้อุบัติอยู่ในอสัญญสัตตภูมิ สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตของบุคคลเหล่านั้นในภูมิ นั้นจักดับ แต่สภาวธรรมที่เป็นอกุศลไม่เคยดับ บุคคลนอกนี้ผู้อุบัติอยู่ในจตุโวการ- ภูมิและปัญจโวการภูมิ สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตของบุคคลเหล่านั้นในภูมินั้นจัก ดับและสภาวธรรมที่เป็นอกุศลก็เคยดับ

ปัจจนีกบุคคล

{๒๗๕} [๑๕๘] อนุ. สภาวธรรมที่เป็นกุศลของบุคคลใดไม่เคยดับ สภาวธรรมที่ เป็นอกุศลของบุคคลนั้นก็ไม่ใช่จักดับมีไหม

วิ. ไม่มี

ปฏิ. สภาวธรรมที่เป็นอกุศลของบุคคลใดไม่ใช่จักดับ สภาวธรรมที่เป็นกุศล

ของบุคคลนั้นก็ไม่เคยดับใช่ไหม

วิ. เคยดับ

{๒๗๖} อนุ. สภาวธรรมที่เป็นกุศลของบุคคลใดไม่เคยดับ สภาวธรรมที่เป็นอัพยา- กฤตของบุคคลนั้นก็ไม่ใช่จักดับมีไหม

วิ. ไม่มี

ปฏิ. สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตของบุคคลใดไม่ใช่จักดับ สภาวธรรมที่เป็น

กุศลของบุคคลนั้นก็ไม่เคยดับใช่ไหม