ยมก ภาค ๒
ฉบับหลวง · เล่ม ๓๙ · หน้า ๗๒ · ข้อ 194 195 196 197
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

หรือว่า อกุศลธรรมในภูมิใด ย่อมดับไป กุศลธรรมในภูมินั้น ย่อมดับไป

ถูกแล้ว

[๑๙๔] กุศลธรรมในภูมิใด ย่อมดับไป อัพยากตธรรมในภูมินั้น ย่อมดับไปหรือ

ถูกแล้ว

หรือว่า อัพยากตธรรมในภูมิใด ย่อมดับไป กุศลธรรมในภูมินั้น ย่อมดับไป

อัพยากตธรรมย่อมดับไปในภูมินั้น ซึ่งเป็นอสัญญสัตตภูมิ แต่กุศลธรรมย่อมดับไปใน ภูมินั้นก็หาไม่ อัพยากตธรรมย่อมเกิดขึ้น และกุศลธรรมก็ย่อมเกิดขึ้น ในภูมินั้น ซึ่งเป็น จตุโวการภูมิ ปัญจโวการภูมิ

[๑๙๕] อกุศลธรรมย่อมดับไปในภูมิใด อัพยากตธรรมย่อมดับไปในภูมินั้นหรือ

ถูกแล้ว

หรือว่า อัพยากตธรรมย่อมดับไป ในภูมิใด อกุศลธรรมย่อมดับไปในภูมินั้น

อัพยากตธรรมย่อมดับไปในภูมินั้น ซึ่งเป็นอสัญญสัตตภูมิ แต่อกุศลธรรมย่อมดับไป ในภูมินั้นก็หาไม่ อัพยากตธรรมย่อมดับไป และอกุศลธรรมก็ย่อมดับไปในภูมินั้น ซึ่งเป็น จตุโวการภูมิ ปัญจโวการภูมิ

[๑๙๖] กุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด ย่อมดับไป อกุศลธรรมของสัตว์นั้น ในภูมินั้น ย่อมดับไปหรือ

หามิได้

หรือว่า อกุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด ย่อมดับไป กุศลธรรมของสัตว์นั้น ในภูมินั้น ย่อมดับไป

หามิได้

[๑๙๗] กุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด ย่อมดับไป อัพยากตธรรมของสัตว์นั้น ในภูมินั้น ย่อมดับไปหรือ

ในอรูปภูมิ ในภังคขณะแห่งกุศล กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น ย่อมดับไป แต่อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้นย่อมดับไปก็หาไม่ ในปัญจโวการภูมิ ในภังคขณะ แห่งกุศล กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ย่อมดับไป และอัพยากตธรรมก็ย่อมดับไป