ยมก ภาค ๒
ฉบับหลวง · เล่ม ๓๙ · หน้า ๗๕ · ข้อ 202 203 204 205
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ทั้งหมด ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ ในอุปปาทขณะแห่งจิต ในปวัตติกาล ในอรูปภูมิ ในภังคขณะแห่ง กุศล ย่อมไม่ดับไป และอกุศลธรรมก็ย่อมไม่ดับไป

[๒๐๒] กุศลธรรม ในภูมิใด ย่อมไม่ดับ อกุศลธรรมในภูมินั้น ย่อมไม่ดับ หรือ

ถูกแล้ว

หรือว่า อกุศลธรรม ในภูมิใด ย่อมไม่ดับไป กุศลธรรมในภูมินั้น ย่อมไม่ดับไป

ถูกแล้ว

[๒๐๓] กุศลธรรม ในภูมิใด ย่อมไม่ดับไป อัพยากตธรรมในภูมินั้น ย่อมไม่ดับไป หรือ

ย่อมดับไป

หรือว่า อัพยากตธรรม ในภูมิใด ย่อมไม่ดับไป กุศลธรรมในภูมินั้น ย่อมไม่ดับ ไป

ไม่มี

[๒๐๔] อกุศลธรรมในภูมิใด ย่อมไม่ดับไป อัพยากตธรรมในภูมินั้น ย่อมไม่ดับ ไปหรือ

ย่อมดับไป

หรือว่า อัพยากตธรรม ในภูมิใด ย่อมไม่ดับไป อกุศลธรรมในภูมินั้น ย่อมไม่ดับ ไป

ไม่มี

[๒๐๕] กุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด ย่อมไม่ดับไปอกุศลธรรมของสัตว์นั้น ในภูมินั้น ย่อมไม่ดับไปหรือ

ในภังคขณะแห่งอกุศล กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น ย่อมไม่ดับไป แต่อกุศล ธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น ย่อมไม่ดับไปก็หาไม่กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น คือสัตว์ทั้งหมด ในอุปปาทขณะแห่งจิตในภังคขณะแห่งกุศลวิปปยุตตจิต และอกุศลวิปป ยุตตจิต และอสัญญสัตว์ย่อมไม่ดับไป และอกุศลธรรมก็ย่อมไม่ดับไป

หรือว่า อกุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด ย่อมไม่ดับไปกุศลธรรมของสัตว์นั้น ในภูมินั้น ย่อมไม่ดับไป