ปริวาร
ฉบับ มมร. · เล่ม ๑๐ · หน้า ๑๐๒๒ · ข้อ 1366
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ด้วยกองคุณมีศีลอาจาระ ความซื่อตรง และความ

อ่อนโยนเป็นต้น ผู้สามารถหยั่งลงสู่ชัฏ คือ สัทธิของตน

และลัทธิฝ่ายอื่น ผู้ประกอบด้วยความเฉียบแหลมด้วย

ปัญญา ผู้มีอานุภาพแห่งญาณไม่ติดขัด ในสัตถุศาสนา

กับทั้งอรรถกถาอันต่างด้วยปริยัติ คือ พระไตรปิฎก

ผู้รู้ไวยากรณ์มาก เป็นมหากวีนักพูดประเสริฐ ทุกคำ

ที่ควรพูดในกาลที่ควร๑ ผู้ประกอบด้วยถ้อยคำอันสละ

สลวยไพเราะอย่างยิ่ง ซึ่งเปล่งออกโดยง่าย ซึ่งให้เกิด

แก่กรณสมบัติ ผู้เป็นเครื่องประดับวงศ์ของพระเถระ

ทั้งหลาย ผู้อยู่ในมหาวิหาร ผู้ยังเถรวงศ์ให้สว่าง มี

ปัญญามั่นคงดีในอุตริมนุสธรรม อันประดับด้วยคุณ มี

อภิญญา ๖ และปฏิสัมภิทาเป็นต้นเป็นประเภท มีปฏิ-

สัมภิทาญาณอันแตกฉานเป็นบริวารผู้มีปัญญาไพบูล

หมดจดดี ได้รจนาแล้วนี้ จบแล้ว.

แม้พระนามว่า "พุทโธ" ของพระ-

โลกเชษฐ์ ผู้มีพระหฤทัยสะอาดคงที่ แสวง

หาคุณใหญ่หลวง ยังเป็นไปอยู่ ในโลก

ในโลก แสดงนัย เพื่อความหมดจดแห่งศีล

ในโลก แสดงนัย เพื่อความหมดจดแห่งศีล

แก่กุลบุตรทั้งหลาย ผู้แสวงหาพระนิพพาน

เป็นที่หลีกออกจากโลกตราบนั้น เทอญ.

อรรถกถาวินัย จบแล้ว

๑. พูดทั้งผูกทั้งแก้ (?)

หัวข้อ (สรุปโดย AI) คาถาส่งท้ายอรรถกถาพระวินัย: ประวัติการรจนาโดยพระพุทธโฆสาจารย์
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า