ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๑ · หน้า ๖๐๐ · ข้อ 192
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ติวัณฏิปุปเถราปทานที่ ๑๐ (๑๙๐)

ว่าด้วยผลแห่งถวายการดอกไม้

[๑๙๒] เราทุกคนนั้นประชุมกัน เข้าไปเพ่งโทษพระเถระชื่อ

อภิภู ความเร่าร้อนได้เกิดแก่พวกเราผู้เข้าไปเพ่งโทษ.

ในกาลนั้น พระเถระมีนามชื่อว่าสุนันทะ เป็นสาวกของ

พระพุทธเจ้า พระนามว่าธรรมทัสสีผู้เป็นมุนี มาในสำนัก

ของเรา.

ในกาลนั้น ชนทั้งหลายที่อยู่ในสำนักของเรา ได้เอา

ดอกไม้มาให้เรา เราได้เอาดอกไม้นั้นบูชาพระสาวกทั้งหลาย.

เราทำกาลกิริยา ณ ที่นั้น แล้วก็เกิดขึ้นอีก เราไม่ได้ไป

สู่วินิบาตเลยตลอด ๑,๘๐๐ กัป.

ในกัปที่ ๑,๓๐๐ แต่กัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ ครั้ง

พระนามว่าธูมเกตุ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพละ

มาก.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ

อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า

เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระติวัณฏิปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล.

จบติวัณฏิปุปผิยเถราปทาน