มหาวิภังค์ ภาค ๒
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒ · หน้า ๑๘๔ · ข้อ 662
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

รวมสิกขาบทที่มีในปัตตวรรค คือ

ปัตตวรรคมี ๑๐ สิกขาบท คือ

๑. ปัตตสิกขาบท

ว่าด้วยบาตร

๒. อูนปัญจพันธนสิกขาบท

ว่าด้วยบาตรมีรอยซ่อมหย่อนกว่า ๕ แห่ง

๓. เภสัชชสิกขาบท

ว่าด้วยเภสัช

๔. วัสสิกสาฏิกสิกขาบท

ว่าด้วยผ้าอาบน้ำฝน

๕. จีวรอัจฉินทนสิกขาบท

ว่าด้วยการให้จีวรแล้วชิงเอาคืน

๖. สุตตวิญญัตติสิกขาบท

ว่าด้วยการออกปากขอด้าย

๗. มหาเปสการสิกขาบท

ว่าด้วยการสั่งช่างหูกทอจีวร

๘. อัจเจกจีวรสิกขาบท

ว่าด้วยอัจเจกจีวร

๙. สาสังกสิกขาบท

ว่าด้วยเสนาสนะป่าที่น่าหวาดระแวง

๑๐. ปริณตสิกขาบท

ว่าด้วยการน้อมลาภ

บทสรุป

{๑๗๒} [๖๖๒] ท่านทั้งหลาย ธรรมคือนิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐ สิกขาบท ข้าพเจ้า ยกขึ้นแสดงแล้ว

ข้าพเจ้าขอถามท่านทั้งหลายในนิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐ สิกขาบทเหล่านั้นว่า

ท่านทั้งหลายบริสุทธิ์แล้วหรือ

ข้าพเจ้าขอถามเป็นครั้งที่ ๒ ว่า “ท่านทั้งหลายบริสุทธิ์แล้วหรือ”

ข้าพเจ้าขอถามเป็นครั้งที่ ๓ ว่า “ท่านทั้งหลายบริสุทธิ์แล้วหรือ”

ท่านทั้งหลายบริสุทธิ์แล้วในนิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐ สิกขาบทนี้ เพราะฉะนั้น จึงนิ่ง

ข้าพเจ้าขอถือความนิ่งนั้นเป็นมติอย่างนี้

หัวข้อ (สรุปโดย AI) ปัตตวรรค สิกขาบทที่ ๑๐ (น้อมลาภสงฆ์มาเป็นของตน) — จบนิสสัคคิยกัณฑ์ (๓๐ สิกขาบท)
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า