มหาวิภังค์ ภาค ๒
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒ · หน้า ๔๕๐ · ข้อ 310
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ทุกทุกกฏ

ไม่เกินกว่ากำหนดนั้น ภิกษุสำคัญว่าเกินกว่ากำหนดนั้น ต้องอาบัติทุกกฏ

ไม่เกินกว่ากำหนดนั้น ภิกษุไม่แน่ใจ ต้องอาบัติทุกกฏ

ไม่เกินกว่ากำหนดนั้น ภิกษุสำคัญว่าไม่เกินกว่ากำหนดนั้น ไม่ต้องอาบัติ

อนาปัตติวาร

ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

{๕๖๑}[๓๑๐] ๑. ภิกษุออกปากขอเภสัชตามที่เขาปวารณาไว้

๒. ภิกษุออกปากขอเภสัชในราตรีตามที่เขาปวารณาไว้

๓. ภิกษุออกปากขอเภสัชว่า ท่านปวารณาพวกอาตมาด้วยเภสัช

เหล่านี้และพวกอาตมาก็ต้องการเภสัชนี้และนี้

๔. ภิกษุออกปากขอเภสัชว่า ราตรีที่ท่านปวารณาผ่านไปแล้ว แต่

เรายังต้องการเภสัช

๕. ภิกษุออกปากขอเภสัชจากญาติ

๖. ภิกษุออกปากขอเภสัชจากคนปวารณา

๗. ภิกษุออกปากขอเภสัชเพื่อภิกษุอื่น

๘. ภิกษุออกปากขอเภสัชที่จ่ายมาด้วยทรัพย์ของตน

๙. ภิกษุวิกลจริต

๑๐. ภิกษุต้นบัญญัติ

หัวข้อ (สรุปโดย AI) อเจลกวรรค สิกขาบทที่ ๗ (มหานามสิกขาบท)
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า