มหาวิภังค์ ภาค ๒
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒ · หน้า ๖๒๕ · ข้อ 551
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ทุกกฏ

ภิกษุทำเองหรือใช้ผู้อื่นให้ทำ เพื่อประโยชน์แก่ผู้อื่น ต้องอาบัติทุกกฏ

ภิกษุได้จีวรที่ผู้อื่นทำสำเร็จแล้วมาใช้สอย ต้องอาบัติทุกกฏ

อนาปัตติวาร

ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

{๗๗๙} [๕๕๑] ๑. ภิกษุทำจีวรต่ำกว่าขนาด

๒. ภิกษุได้จีวรที่ผู้อื่นทำเสร็จมาตัดแล้วใช้

๓. ภิกษุทำเป็นผ้าเพดาน ผ้าปูพื้น ผ้าม่าน เปลือกฟูกหรือ

ปลอกหมอน

๔. ภิกษุวิกลจริต

๕. ภิกษุต้นบัญญัติ

นันทสิกขาบทที่ ๑๐ จบ

รตนวรรคที่ ๙ จบ

รวมสิกขาบทที่มีในรตนวรรค

รตนวรรคมี ๑๐ สิกขาบท คือ

๑. อันเตปุรสิกขาบท

ว่าด้วยการเข้าเขตพระราชฐานชั้นใน

๒. รตนสิกขาบท

ว่าด้วยการเก็บรัตนะที่เจ้าของลืมไว้

๓. วิกาลคามปเวสนสิกขาบท

ว่าด้วยการเข้าบ้านในเวลาวิกาล

๔. สูจิฆรสิกขาบท

ว่าด้วยการทำกล่องเข็มด้วยกระดูกเป็นต้น

๕. มัญจปีฐสิกขาบท