๔๐. อสันตุฏฐิตากุสลธัมมทุกะ

{๘๗๕} [๑๓๗๘] ที่ชื่อว่า ความไม่สันโดษในกุศลธรรม ได้แก่ ความพอใจยิ่ง ๆ ขึ้นไป ของบุคคลผู้ไม่สันโดษในการเจริญกุศลธรรม

[๑๓๗๙] ที่ชื่อว่า ความเป็นผู้ไม่ท้อถอยในความเพียร ได้แก่ ความเป็นผู้ กระทำโดยเคารพ ความเป็นผู้กระทำติดต่อ ความเป็นผู้กระทำไม่หยุด ความเป็น ผู้ประพฤติไม่ย่อหย่อน ความเป็นผู้ไม่ทิ้งฉันทะ ความเป็นผู้ไม่ทอดธุระ ความเสพ ความเจริญ การกระทำให้มาก เพื่อความเจริญแห่งกุศลธรรม

๔๑. วิชชาทุกะ

{๘๗๖} [๑๓๘๐] ที่ชื่อว่า วิชชา ได้แก่ วิชชา ๓ คือ

๑. วิชชา คือ ปุพเพนิวาสานุสติญาณ

๒. วิชชา คือ จุตูปปาตญาณ

๓. วิชชา คือ อาสวักขยญาณ

[๑๓๘๑] ที่ชื่อว่า วิมุตติ ได้แก่ วิมุตติ ๒ คือ อธิมุตติแห่งจิต๑ (สมาบัติ ๘) และนิพพาน

๔๒. ขเยญาณทุกะ

{๘๗๗} [๑๓๘๒] ที่ชื่อว่า ความรู้ในอริยมรรค ได้แก่ ความรู้ของท่านผู้พรั่งพร้อมด้วย มรรคจิต

[๑๓๘๓] ที่ชื่อว่า ความรู้ในอริยผล ได้แก่ ความรู้ของท่านผู้พรั่งพร้อมด้วย ผลจิต

สุตตันติกทุกนิกเขปะ จบ

นิกเขปกัณฑ์ จบ