อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต
ฉบับหลวง · เล่ม ๒๑ · หน้า ๑๗ · ข้อ 17 18
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ซึ่งยิ่งกว่าหรือประณีตกว่าญาณเป็นเครื่องกำหนดลักษณะอันละเอียดในสังขารนั้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย

ญาณเป็นเครื่องกำหนดลักษณะอันละเอียด ๔ประการนี้แล ฯ

ภิกษุใดรู้ความที่รูปขันธ์เป็นของละเอียด รู้ความเกิดแห่ง

เวทนา รู้ความเกิดและความดับแห่งสัญญา รู้จักสังขารโดย

ความไม่เที่ยง โดยเป็นทุกข์ และโดยความเป็นอนัตตา

ภิกษุนั้นแล เป็นผู้เห็นชอบ เป็นผู้สงบ ยินดีในสันติบท

ชำนะมารพร้อมทั้งเสนา ย่อมทรงไว้ซึ่งร่างกายมีในที่สุด ฯ

จบสูตรที่ ๖

อคติสูตรที่ ๑

[๑๗] ดูกรภิกษุทั้งหลาย การถึงอคติ ๔ ประการนี้ อคติ ๔ ประการเป็นไฉน บุคคล ย่อมถึงฉันทาคติ ย่อมถึงโทสาคติ ย่อมถึงโมหาคติ ย่อมถึงภยาคติ ดูกรภิกษุทั้งหลาย การถึง อคติ ๔ ประการนี้แล ฯ

ผู้ใดประพฤติล่วงธรรม เพราะความรัก ความชัง ความหลง

ความกลัว ยศของผู้นั้นย่อมเสื่อม ดุจพระจันทร์ข้างแรม

ฉะนั้น ฯ

จบสูตรที่ ๗

อคติสูตรที่ ๒

[๑๘] ดูกรภิกษุทั้งหลาย การไม่ถึงอคติ ๔ ประการนี้ ๔ ประการเป็นไฉน บุคคล ย่อมไม่ถึงฉันทาคติ ย่อมไม่ถึงโทสาคติ ย่อมไม่ถึงโมหาคติ ย่อมไม่ถึงภยาคติ ดูกรภิกษุทั้งหลาย

การไม่ถึงอคติ ๔ ประการนี้แล ฯ

ผู้ใดไม่ประพฤติล่วงธรรม เพราะความรัก ความชัง ความ

หลง ความกลัว ยศของผู้นั้น ย่อมเต็มเปี่ยม ดุจ

พระจันทร์ข้างขึ้น ฉะนั้น ฯ

จบสูตรที่ ๘