รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ทารุณสูตร

๒. พฬิสสูตร

๓. กุมมสูตร

๔. ทีฆโลมิกสูตร

๕. มีฬหกสูตร

๖. อสนิสูตร

๗. ทิทธสูตร

๘. สิคาลสูตร

๙. เวรัมภสูตร

๑๐. สคาถกสูตร

๒. ทุติยวรรค

หมวดที่ ๒

๑. สุวัณณปาติสูตร

ว่าด้วยถาดทองคำ

{๕๖๐} [๑๖๗] พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ... เขตกรุงสาวัตถี ...

“ภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและความสรรเสริญเป็นสิ่งทารุณ ฯลฯ ต่อการ บรรลุธรรม ...

{๕๖๑} เรากำหนดรู้ใจของบุคคลบางคนในโลกนี้ด้วยใจอย่างนี้ว่า ‘แม้เพราะถาดทองคำ เต็มด้วยผงเงินเป็นเหตุ ท่านผู้นี้ก็ไม่จงใจพูดเท็จ’ ต่อมาเราเห็นเขาถูกลาภสักการะ และความสรรเสริญครอบงำ ย่ำยีจิตแล้ว ก็พูดเท็จทั้งที่รู้อยู่