ย่อมฆ่าตนเหมือนฆ่าผู้อื่น เพราะความทะยานอยาก

ในโภคะ.

๑๒. นาทั้งหลายมีหญ้าเป็นโทษ หมู่สัตว์นี้ก็มี

ราคะเป็นโทษ ฉะนั้นแล ทานที่ให้ในท่านผู้ปราศ-

จากราคะ จึงเป็นของมีผลมาก นาทั้งหลายมีหญ้า

เป็นโทษ หมู่สัตว์ก็มีโทสะเป็นโทษฉะนั้นแล ทาน

ที่ให้ในท่านผู้ปราศจากโทสะ จึงมีผลมาก นาทั้ง-

หลายมีหญ้าเป็นโทษ หมู่สัตว์นี้ก็มีโมหะเป็นโทษ

ฉะนั้นแล ทานที่ให้ในท่านผู้ปราศจากโมหะจึงมีผล

มาก นาทั้งหลายมีหญ้าเป็นโทษ หมู่สัตว์นี้ก็มีความ

อยากเป็นโทษ ฉะนั้นแล ทานที่ให้ในท่านผู้ปราศจาก

ความอยาก จึงมีผลมาก.

จบตัณหาวรรคที่ ๒๔