ขุททกนิกาย ขุททกปาฐ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต
ฉบับ มมร. · เล่ม ๔๖ · หน้า ๓๖๓ · ข้อ 308
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ความสุขเถิด สัตว์อื่นไม่พึงข่มขู่สัตว์อื่น

ไม่พึงดูหมิ่นอะไรเขาในที่ไหน ๆ ไม่พึง

ปรารถนาทุกข์ให้แก่กันและกัน เพราะความ

โกรธ เพราะความเคียดแค้น.

มารดาถนอมบุตรคนเดียวผู้เกิดใน

ตน แม้ด้วยการยอมสละชีวิตได้ ฉันใด

กุลบุตรผู้ฉลาดในประโยชน์ พึงเจริญเมตตา

มีในใจไม่มีประมาณในสัตว์ทั้งปวง แม้ฉัน-

นั้น กุลบุตรนั้นพึงเจริญเมตตามีในใจไม่มี

ประมาณ ไปในโลกทั้งสิ้น ทั้งเบื้องบน

เบื้องต่ำ เบื้องขวาง ไม่คับแคบ ไม่มีเวร

ไม่มีศัตรู กุลบุตรผู้เจริญเมตตานั้นยินอยู่ก็ดี

เดินอยู่ก็ดี นั่งอยู่ก็ดี นอนอยู่ก็ดี พึงเป็นผู้

ปราศจากความง่วงเหงาเพียงใด ก็พึงตั้งสติ

นี้ไว้เพียงนั้น บัณฑิตทั้งหลายกล่าววิหาร-

ธรรมนี้ ว่าเป็นพรหมวิหารในธรรมวินัยของ

พระอริยเจ้านี้ และกุลบุตรผู้เจริญเมตตาไม่

เข้าไปอาศัยทิฏฐิ เป็นผู้มีศีลถึงพร้อมแล้ว

ด้วยทัศนะ นำความยินดีในกามทั้งหลาย

ออกได้แล้ว ย่อมไม่ถึงความนอนในครรภ์

อีกโดยแท้แล.

จบเมตตสูตรที่ ๘

หัวข้อ (สรุปโดย AI) เมตตสูตรที่ ๘: พระคาถาว่าด้วยการเจริญเมตตาจิตไม่มีประมาณในสรรพสัตว์
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า