ปัฏฐาน ภาค ๗
ฉบับ มมร. · เล่ม ๙๑ · หน้า ๑๓๑๒ · ข้อ 898
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๕. สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่เป็นกุศล อาศัย

ธรรมที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากตะ เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

๖. สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่เป็นอกุศล อาศัย

ธรรมที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากตะ เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ.

๗. สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่เป็นอกุศล อาศัย

ธรรมที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรม ที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.

๘. สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่เป็นกุศล อาศัย

ธรรมที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล และธรรม ที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.

๙. สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่เป็นอัพยากตะ

อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และ ธรรมที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.

การนับจำนวนวาระในอนุโลม

[๘๙๘] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ