ปัฏฐาน ภาค ๗
ฉบับ มมร. · เล่ม ๙๑ · หน้า ๖๐๖ · ข้อ 361
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๒. ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่

ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย

๓. ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่

ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่สเหตุก- ธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.

๔. ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัย

แก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของเหตุ ปัจจัย

๕. ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัย

แก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย

๖. ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัย

แก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่สเหตุก- ธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.

๗. ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอัพยากตะ เป็น

ปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล ด้วยอำนาจของ เหตุปัจจัย

๘. ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอัพยากตะ เป็น

ปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของ เหตุปัจจัย