ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๒ · หน้า ๑๘๕ · ข้อ 127 128 129 130 131 132 133 134
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๑๒๗] ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี

นำดอกไม้ซึ่งเป็นวัตถุควรบูชา

ไปบูชาพระพุทธเจ้าผู้เช่นกับทองคำมีค่า

ผู้ทรงเป็นผู้นำชั้นเลิศของโลก

[๑๒๘] พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ทรงข้ามความสงสัยได้แล้ว

มีพระขีณาสพแวดล้อม

ผู้ข้ามโอฆะได้แล้ว๑ ประทับนั่งในท่ามกลางหมู่ภิกษุแล้ว

ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า

[๑๒๙] เราจักพยากรณ์ผู้ที่ถวายดอกไม้ซึ่งเป็นวัตถุควรบูชา

ส่งกลิ่นทิพย์หอมฟุ้งแก่เรา ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าวเถิด

[๑๓๐] บุคคลผู้นี้จุติจากโลกนี้แล้วจักไปเกิดยังเทวโลก

มีหมู่เทวดาแวดล้อม มีดอกมะลิโปรยปราย

[๑๓๑] เขาจักมีภพที่สูงและวิมาน

ที่สำเร็จด้วยทองคำและแก้วมณี

ที่เกิดด้วยบุญกรรมปรากฏขึ้น

[๑๓๒] เขาจักครองเทวสมบัติ มีเหล่านางเทพอัปสรแวดล้อม

ได้เสวยสมบัติอยู่ ๗๔ ชาติ

[๑๓๓] เขาจักเป็นพระเจ้าแผ่นดินครองแผ่นดิน ๓๐๐ ชาติ

และจักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗๕ ชาติ

[๑๓๔] จักเป็นใหญ่กว่ามนุษย์มีนามว่าทุชชัย

เสวยบุญนั้น ประกอบด้วยกรรมของตน