[๓๙] พระพุทธชินมหาวีรเจ้าควรงดไว้

ไม่พึงให้แก่ใคร ๆ ได้

เรารับปากให้ไม่ได้

ท่านจงเลือกเอาทรัพย์จนนับไม่ถ้วนเถิด

[๔๐] ข้าพระพุทธเจ้าจะต้องถึงการวินิจฉัย

พวกเราจักถามผู้วินิจฉัย

ผู้วินิจฉัยจักตัดสินละเอียดฉันใด

พวกเราจักสอบถามข้อนั้นฉันนั้น

[๔๑] ข้าพเจ้าจับพระหัตถ์พระราชา

พากันไปยังสถานที่วินิจฉัย

ได้กล่าวคำนี้ต่อหน้าผู้พิพากษาทั้งหลายว่า

[๔๒] ขอผู้พิพากษาจงฟังข้าพเจ้า

พระราชาได้พระราชทานพรแก่ข้าพเจ้า

พระองค์ไม่ยกเว้นอะไร ๆ ยอมให้ได้แม้กระทั่งชีวิต

[๔๓] เมื่อพระองค์พระราชทานพรแก่ข้าพเจ้าแล้ว

ข้าพเจ้าจึงขอพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

พระพุทธเจ้าเป็นอันพระราชาพระราชทาน

แก่ข้าพเจ้าดีแล้วมิใช่หรือ

ท่านทั้งหลายจงตัดความสงสัยของข้าพเจ้าด้วยเถิด

[๔๔] (ผู้พิพากษาทั้งหลายกล่าวว่า)

ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

จะฟังคำของท่านและพระดำรัสของพระราชา

ผู้ปกครองแผ่นดิน

ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายฟังคำของทั้ง ๒ ฝ่ายแล้ว