[๑๗] การที่เราสละชีวิตของตนเป็นของเบาแม้กว่าหญ้า

การล่วงศีลของเราเป็นเหมือนดังว่าพลิกแผ่นดินขึ้น

[๑๘] เราพึงสละชีวิตของเราสิ้น ๑๐๐ ชาติเนือง ๆ

เราไม่พึงทำลายศีลแม้เพราะเหตุแห่งทวีปทั้ง ๔

[๑๙] อีกอย่างหนึ่ง แม้เขาจะใส่เราไว้ในตะกร้า

เราก็ไม่ทำความเสียใจ

เพราะรักษาศีล เพื่อบำเพ็ญศีลบารมีให้เต็ม ฉะนี้แล

ภูริทัตตจริยาที่ ๒ จบ

๓. จัมเปยยจริยา

ว่าด้วยจริยาของจัมเปยยกนาคราช

{๑๓} [๒๐] อีกเรื่องหนึ่ง ในกาลที่เราเป็นพญานาค

ชื่อว่าจัมเปยยกะ มีฤทธิ์มาก

แม้ในกาลนั้น เราเป็นผู้ประพฤติธรรม เพียบพร้อมด้วยศีลวัตร

[๒๑] หมองูได้จับเราผู้ประพฤติธรรม รักษาอุโบสถ

แล้วให้เล่นรำอยู่ใกล้ประตูพระราชวัง

[๒๒] หมองูนั้นคิดสีใด คือ สีเขียว สีเหลือง หรือสีแดง

เราย่อมเปลี่ยนไปตามความคิดของเขา

แปลงกายให้เหมือนที่เขาคิด

[๒๓] เราได้เนรมิตบก(คือแผ่นดิน)ให้เป็นน้ำบ้าง

เนรมิตน้ำให้เป็นบกบ้าง ถ้าเราโกรธเคืองต่อหมองูนั้น

ก็พึงทำเขาให้กลายเป็นเถ้าไปในพริบตา

[๒๔] ถ้าเราจักเป็นไปตามอำนาจจิต เราก็จักเสื่อมจากศีล