ยมก ภาค ๑
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๘ · หน้า ๒๙๗ · ข้อ 208 209 210
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ปฏิ. ธัมมายตนะของบุคคลใดไม่ใช่กำลังดับ มนายตนะของบุคคลนั้นก็ไม่ใช่

กำลังเกิดใช่ไหม

วิ. บุคคลผู้มีจิตเกิดได้กำลังอุบัติ ธัมมายตนะของบุคคลเหล่านั้นไม่ใช่

กำลังดับ แต่มนายตนะมิใช่ไม่กำลังเกิด บุคคลผู้มีจิตเกิดไม่ได้กำลังอุบัติ ธัมมายตนะ ของบุคคลเหล่านั้นไม่ใช่กำลังดับและมนายตนะก็ไม่ใช่กำลังเกิด

ปัจจนีกโอกาส

จักขายตนมูลกนัย

{๗๐๔} [๒๐๘] อนุ. จักขายตนะในภูมิใดไม่ใช่กำลังเกิด ฯลฯ

ปัจจนีกปุคคโลกาส

จักขายตนมูลกนัย

{๗๐๕} [๒๐๙] อนุ. จักขายตนะของบุคคลใดในภูมิใดไม่ใช่กำลังเกิด ฯลฯ

(คำที่ท่านกล่าวไว้ว่า ของบุคคลใด และคำที่ท่านกล่าวไว้ว่า ของบุคคลใดใน ภูมิใด เหมือนกัน)

๒. อตีตวาร

ว่าด้วยสภาวธรรมที่เป็นอดีต

อนุโลมบุคคล

จักขายตนมูลกนัย

{๗๐๖} [๒๑๐] อนุ. จักขายตนะของบุคคลใดเคยเกิด โสตายตนะของบุคคลนั้นก็ เคยดับใช่ไหม