ยมก ภาค ๑
ฉบับหลวง · เล่ม ๓๘ · หน้า ๒๙๗ · ข้อ 833 834
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เว้นมรรคเสียแล้ว สัจจะที่เหลือ ไม่ใช่มรรค เป็นแต่สัจจะ เว้นมรรคและสัจจะเสีย แล้ว ธรรมที่เหลือ ไม่ใช่มรรคและไม่ใช่สัจจะ.

ไม่ใช่สัจจะ ไม่ใช่ทุกขสัจหรือ?

ถูกแล้ว.

ไม่ใช่มรรค ไม่ใช่สัจจะหรือ?

เว้นมรรคเสียแล้ว สัจจะที่เหลือ ไม่ใช่มรรค เป็นแต่สัจจะ เว้นมรรคและสัจจะเสีย แล้ว ธรรมที่เหลือ ไม่ใช่มรรคและไม่ใช่สัจจะ.

ไม่ใช่สัจจะ ไม่ใช่สมุทยสัจหรือ ฯลฯ?

ไม่ใช่สัจจะ ไม่ใช่นิโรธสัจหรือ?

ถูกแล้ว.

ปัณณัตติวาร จบ.

ปวัตติวาร

อุปาทวาร

[๘๓๓] ทุกขสัจย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใด สมุทยสัจย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์นั้นหรือ?

ทุกขสัจย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังเกิดขึ้นอยู่ทั้งหมด ในอุปปาทขณะแห่ง ตัณหาวิปปยุตตจิตในปวัตติกาล แต่สมุทยสัจย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้นก็หาไม่ ทุกขสัจย่อม เกิดขึ้น และสมุทยสัจก็ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ในอุปปาทขณะแห่งตัณหา.

หรือว่า สมุทยสัจย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใด ทุกขสัจย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์นั้น?

ถูกแล้ว.

[๘๓๔] ทุกขสัจย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใด มัคคสัจย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์นั้นหรือ?

ทุกขสัจย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังเกิดขึ้นอยู่ทั้งหมด ในอุปปาทขณะแห่ง มัคควิปปยุตตจิต ในปวัตติกาล แต่มัคคสัจย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้นก็หาไม่ ทุกขสัจย่อม เกิดขึ้น และมัคคสัจก็ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ในอุปปาทขณะแห่งมรรค ในปัญจโวการภูมิ.

หัวข้อ (สรุปโดย AI) สัจจยมก: นิทเทสวาร และจบปัณณัตติวาร
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า