มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์
ฉบับ มมร. · เล่ม ๒๑ · หน้า ๑๕๑ · ข้อ 534
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ดุจพระจันทร์ซึ่งพ้นแล้วจากเมฆ ฉะนั้น

ภิกษุใดแล ยังเป็นหนุ่ม ย่อมขวนขวาย

ในพระพุทธศาสนา ภิกษุนั้นย่อมยังโลกนี้

ให้สว่าง ดุจพระจันทร์ซึงพ้นแล้วจากเมฆ

ฉะนั้น.

ขอศัตรูทั้งหลายของเราจงพึงธรรม

กถาเถิด ขอศัตรูทั้งหลายของเราจงขวน-

ขวายในพระพุทธศาสนาเถิด อมนุษย์

ทั้งหลายที่เป็นศัตรูของเรา จงคบสัตบุรุษ

ผู้ชวนให้ถือธรรมเถิด.

ขอจงคบความผ่องแผ่ว คือ ขันติ

ความ สรรเสริญ คือ เมตตาเถิดขอจงพึง

ธรรมตามกาล และจงกระทำตามธรรมนั้น

เถิด ผู้ที่เป็นศัตรูนั้น ไม่พึงเบียดเบียนเรา

หรือใคร ๆ อื่นนั้นเลย ผู้ถึงความสงบ

อย่างยิ่งแล้วพึงรักษาไว้ซึงสัตว์ที่สะดุ้งและ

ที่มั่นคง

คนทดน้ำย่อมชักนำไปได้ ช่างศร

ย่อมดัดลูกศรได้ ช่างถากย่อมถากไม้ได้

ฉันใด บัณฑิตทั้งหลายย่อมทรมานตนได้

ฉันนั้น