อังคุตตรนิกาย ทสก-เอกาทสกนิบาต
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๔ · หน้า ๓๓๑ · ข้อ 179
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๔. เจตนางดเว้นจากมุสาวาท

๕. เจตนางดเว้นจากปิสุณาวาจา

๖. เจตนางดเว้นจากผรุสวาจา

๗. เจตนางดเว้นจากสัมผัปปลาปะ

๘. อนภิชฌา (ความไม่เพ่งเล็งอยากได้ของเขา)

๙. อพยาบาท (ความไม่คิดร้าย)

๑๐. สัมมาทิฏฐิ (เห็นชอบ)

ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า ธรรมที่ดี

สาธุสูตรที่ ๑ จบ

๒. อริยธัมมสูตร

ว่าด้วยอริยธรรม และอนริยธรรม

{๑๖๘} [๑๗๙] ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงอริยธรรมและอนริยธรรมแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับสนองพระดำรัสแล้ว พระผู้มีพระภาคจึงได้ตรัสเรื่องนี้ว่า

อนริยธรรม อะไรบ้าง คือ

๑. ปาณาติบาต ฯลฯ ๑๐. มิจฉาทิฏฐิ

ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า อนริยธรรม

อริยธรรม อะไรบ้าง คือ

๑. เจตนางดเว้นจากปาณาติบาต ฯลฯ ๑๐. สัมมาทิฏฐิ

ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า อริยธรรม