อังคุตตรนิกาย ทสก-เอกาทสกนิบาต
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๔ · หน้า ๓๓๑ · ข้อ 179
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๔. เจตนางดเว้นจากมุสาวาท

๕. เจตนางดเว้นจากปิสุณาวาจา

๖. เจตนางดเว้นจากผรุสวาจา

๗. เจตนางดเว้นจากสัมผัปปลาปะ

๘. อนภิชฌา (ความไม่เพ่งเล็งอยากได้ของเขา)

๙. อพยาบาท (ความไม่คิดร้าย)

๑๐. สัมมาทิฏฐิ (เห็นชอบ)

ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า ธรรมที่ดี

สาธุสูตรที่ ๑ จบ

๒. อริยธัมมสูตร

ว่าด้วยอริยธรรม และอนริยธรรม

{๑๖๘} [๑๗๙] ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงอริยธรรมและอนริยธรรมแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับสนองพระดำรัสแล้ว พระผู้มีพระภาคจึงได้ตรัสเรื่องนี้ว่า

อนริยธรรม อะไรบ้าง คือ

๑. ปาณาติบาต ฯลฯ ๑๐. มิจฉาทิฏฐิ

ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า อนริยธรรม

อริยธรรม อะไรบ้าง คือ

๑. เจตนางดเว้นจากปาณาติบาต ฯลฯ ๑๐. สัมมาทิฏฐิ

ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า อริยธรรม

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้