๑๙. อาสววิปปยุตตสาสวทุกะ ๑. กุสลติกะ

{๒๔๕} [๒๑] สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะและไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเป็นกุศลอาศัย สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่เป็นกุศลเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) {๒๔๖} เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย

มี ๒ วาระ {๒๔๗} สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเป็นอกุศลอาศัย สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่เป็นอกุศลเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) {๒๔๘} เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย

มี ๑ วาระ {๒๔๙} สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัย สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะและไม่ใช่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่เป็น อัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) {๒๕๐} เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ อธิปติปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย