ปริวาร
ฉบับ มจร. · เล่ม ๘ · หน้า ๑๘๘ · ข้อ 193
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๒. กตาปัตติวาร

วาระว่าด้วยต้องอาบัติเท่าไร

๑. ปาราชิกกัณฑ์

คำถาม - คำตอบจำนวนอาบัติในปาราชิกกัณฑ์

ปาราชิกสิกขาบทที่ ๑

{๔๘๗} [๑๙๓] ถาม : เพราะการเสพเมถุนธรรมเป็นปัจจัย ต้องอาบัติเท่าไร

ตอบ : เพราะการเสพเมถุนธรรมเป็นปัจจัย ต้องอาบัติ ๔ อย่าง คือ

๑. ภิกษุเสพเมถุนธรรมในซากศพที่ยังมิได้ถูกสัตว์กัดกิน ต้องอาบัติ

ปาราชิก

๒. ภิกษุเสพเมถุนธรรมในซากศพที่ถูกสัตว์กัดกินโดยมาก ต้องอาบัติ

ถุลลัจจัย

๓. ภิกษุสอดองคชาตเข้าในปากที่อ้าแต่มิได้ถูกต้อง ต้องอาบัติทุกกฏ

๔. ภิกษุณีต้องอาบัติปาจิตตีย์ เพราะใช้ท่อนยาง

เพราะการเสพเมถุนธรรมเป็นปัจจัย ต้องอาบัติ ๔ อย่างเหล่านี้

ปาราชิกสิกขาบทที่ ๒

{๔๘๘} ถาม : เพราะการถือเอาสิ่งของที่เจ้าของมิได้ให้เป็นปัจจัย ต้องอาบัติเท่าไร

ตอบ : เพราะการถือเอาสิ่งของที่เจ้าของมิได้ให้เป็นปัจจัย ต้องอาบัติ ๓ อย่าง คือ

๑. ถือเอาสิ่งของที่เจ้าของมิได้ให้ โดยส่วนแห่งจิตคิดจะลัก มีราคา ๕

มาสก หรือเกินกว่า ๕ มาสก ต้องอาบัติปาราชิก

๒. ถือเอาสิ่งของที่เจ้าของมิได้ให้ โดยส่วนแห่งจิตคิดจะลัก มีราคาเกิน