ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๔ · หน้า ๔๐๖ · ข้อ 470
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เพื่อละทุกข์ทั้งปวง ดูก่อนท่านพราหมณ์ เราฟังธรรม

ที่ไม่มีกิเลสและทุกข์ของพระอรหันต์พระองค์นั้น รู้

แจ้งสัทธรรมในพระธรรมเทศนานั้นแล้ว จึงบรรเทา

ความเศร้าโศกถึงบุตรเสียได้.

สุชาตพราหมณ์กล่าวว่า

ถึงข้าพเจ้านั้น ก็จักไปกรุงมิถิลาเหมือนกัน ถ้า

กระไร พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ก็คงจะทรง

ช่วยเปลื้องข้าพเจ้าเสียจากทุกข์ทั้งหมดได้.

พราหมณ์ได้พบพระพุทธเจ้าผู้ทรงหลุดพ้น โดย

ประการทั้งปวง ทรงไม่มีกิเลสและทุกข์ พระมุนีผู้

ถึงฝั่งแห่งทุกข์ ได้ทรงแสดงธรรมโปรดพราหมณ์นั้น

คือทุกข์ เหตุเกิดทุกข์ ความก้าวล่วงทุกข์ อริยมรรค

มีองค์ ๘ ที่ให้ถึงความระงับทุกข์ สุชาตพราหมณ์รู้

แจ้งสัทธรรม ในพระธรรมเทศนานั้นแล้ว ก็เข้าบวช

๓ ราตรี ก็บรรลุวิชชา ๓.

สุชาตภิกษุกล่าวกะสารถีคนขับรถว่า

มานี่แน่ะสารถี เธอจงกลับไป เรามอบรถคันนี้

ให้ จงบอกพราหมณีถึงความสบายไม่เจ็บป่วยว่า บัดนี้

พราหมณ์บวชแล้ว ๓ ราตรี สุชาตพราหมณ์ก็บรรลุ

วิชชา ๓.

ลำดับนั้น สารถีพารถและทรัพย์พันกหาปณะ

ไปมอบให้พราหมณี บอกพราหมณีถึงความสบายไม่

เจ็บป่วยว่า บัดนี้ พราหมณ์บวชแล้ว ๓ ราตรี สุชาต-

พราหมณ์ก็บรรลุวิชชา ๓.