พระองค์ทรงประกอบด้วยกาม จักเสวยทุกข์อัน

หาประมาณมิได้ และความเสียใจอย่างมาก โปรด

ทรงสละกามอันไม่ยั่งยืนเสียเถิด.

เมื่อพระนิพพานที่ไม่มีความแก่มีอยู่ พระองค์

ยังจะต้องการอะไรด้วยกามทั้งหลายที่มีความแก่เล่า

ชาติทั้งปวง อันมรณะและพยาธิกำกับไว้ในภพทุกภพ.

พระนิพพานนี้ไม่แก่ พระนิพพานนี้ไม่ตาย

พระนิพพานนี้เป็นบทอันไม่แก่และไม่ตาย ไม่มีความ

เศร้าโศก ไม่ถูกข้าศึกเบียดเบียน ไม่พลาดไม่น่ากลัว

ไม่มีความเดือดร้อน.

พระนิพพานนี้ พระอริยะเป็นอันมากบรรลุแล้ว

อมตนิพพานนี้ อันผู้พยายามโดยแยบคายควรได้ใน

วันนี้นี่แหละ แต่ผู้ไม่พยายามหาอาจได้ไม่.

พระนางสุเมธาเมื่อไม่ทรงได้ความยินดีในสังขาร

กำลังทรงเกลี้ยกล่อมพระเจ้าอนิกรัตตะ ก็ทรงโยน

พระเกศาลงที่พื้นดิน.

พระเจ้าอนิกรัตตะ เสด็จลุกขึ้นประคองอัญชลี

ทูลวอนพระชนกของพระนางว่า ขอทรงโปรดปล่อย

พระนางสุเมธาทรงผนวชเถิด เพราะว่าพระนางทรง

เห็นวิโมกข์และสัจจะ

พระนางสุเมธานั้น อันพระชนกชนนีทรงปล่อย

แล้ว ทรงกลัวภัยคือความโศก ทรงผนวชแล้ว เมื่อ

ทรงศึกษาผลอันเลิศ ก็ทรงทำให้แจ้งอภิญญา ๖.