เพราะเหตุที่แต่ก่อน ข้าพเจ้ายังสาว นุ่งห่มผ้า

อันสะอาด ได้ฟังธรรม ข้าพเจ้านั้นไม่ประมาท

ก็ได้ตรัสรู้สัจธรรม.

ฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงไม่ยินดีอย่างยิ่งในกามทั้งปวง

เห็นภัยในสักกายะ [ปัญจขันธ์] กระหยิ่มเฉพาะ

เนกขัมมะ [การบวช] เท่านั้น.

ข้าพเจ้าละหมู่ญาติ ทาสและกรรมกร บ้าน

และไร่นา ความมั่งคั่ง และรมณียะสิ่งที่น่ารื่นรมย์ ที่

เขาบันเทิงกันนัก.

ข้าพเจ้าละสมบัติมิใช่น้อย ออกบวชด้วย

ศรัทธาอย่างนี้ ในพระสัทธรรมที่พระพุทธเจ้าประกาศ

ดีแล้ว.

ข้อที่ละทิ้งเงินทองเสียแล้วกลับมายึดเงินทองนั้น

ไว้อีก ไม่สมควรแก่ข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้า

ปรารถนาแต่ความไม่กังวลห่วงใย ผู้ใดละทิ้งเงินทอง

แล้วกลับมายืดเงินทองนั้นไว้อีก ผู้นั้นจะโงหัวขึ้นได้

อย่างไร ในระหว่างบัณฑิตทั้งหลาย เงินและทองไม่มี

เพื่อสันติความสงบสำหรับผู้นั้น เงินทองนั้นก็ไม่สม-

ควรแก่สมณเงินทองนั้นก็มิใช่อริยทรัพย์.

อนึ่งเงินทองนี้ ทำให้เกิดความโลภ ความมัวเมา

ความลุ่มหลง ความติดดังเครื่องผูก มีภัย มีความ

คับแค้นมาก เงินทองนั้น ไม่ตั้งอยู่ยั่งยืนเลย.