พระนิพพานนั้น อัศจรรย์ไม่เคยมี ก็ได้มีแก่

พระนางสุเมธาราชธิดา พระสุเมธาเถรี ได้พยากรณ์

ปุพเพนิวาสจริต เหมือนในเวลาสุดท้ายคือเวลาปริ-

นิพพานว่า

เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า โกนาคมนะ

เสด็จอุบัติในโลก เมื่อสร้างสังฆารามเสร็จใหม่ ๆ ข้าพเจ้า

เป็นหญิง ๓ คนเป็นสหายกัน [ธนัญชานี เขมา และ

ข้าพเจ้า ได้ถวายวิหารทาน.

ข้าพเจ้าเกิดในเทวดา ๑๐ ครั้ง ๑๐๐ ครั้น ๑,๐๐๐

ครั้ง ๑๐,๐๐๐ ครั้ง ไม่จำต้องกล่าวในหมู่มนุษย์ ข้าพเจ้า

มีฤทธิ์มากในเทวดา ไม่จำต้องกล่าวในหมู่มนุษย์

ข้าพเจ้าเป็นมเหสีนารีรัตน์ ของพระเจ้าจักรพรรดิผู้มี

รัตนะ ๗ ประการ.

การสร้างอารามถวายสงฆ์เป็นวิหารทานครั้งนั้น

เป็นเหตุ เป็นแดนเกิดแห่งทิพยสมบัติ ข้อนั้นเป็นมูล

เป็นการอดทนเพ่งธรรมในพระศาสนา เป็นที่รวมบุญ

ครั้งแรก ข้อนั้นเป็นความดับทุกข์ สำหรับข้าพเจ้าผู้

ขึ้นดีในธรรม.

ชนเหล่าใดเธอพระดำรัสของพระผู้มีพระภาคเจ้า

ผู้มีพระบัญญัติไม่ทราม ชนเหล่านั้นย่อมกล่าวอย่างนี้

ย่อมเบื่อหน่ายในภพ ครั้นเบื่อหน่ายแล้ว ย่อมคลาย

กำหนัด ดังนี้.