ธาตุกถา-ปุคคลบัญญัติ
ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๙ · หน้า ๓๗๓ · ข้อ 131 132
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

บรรดาบุคคลเหล่านั้น บุคคลเปรียบด้วยต้นไม้ ๔ ชนิด เป็น ไฉน ?

[๑๓๑] ต้นไม้ ๔ ชนิด คือ

ไม้มีกระพี้ แต่บริวารมีแก่น ๑

ไม้มีแก่น แต่บริวารมีกระพี้ ๑

ไม้มีกระพี้ บริวารก็มีกระพี้ ๑

ไม้มีแก่น บริวารก็มีแก่น ๑

[๑๓๒] บุคคลเปรียบด้วยต้นไม้ ๔ จำพวก เหล่านี้ มีปรากฏ อยู่ในโลก ก็ฉันนั้นเหมือนกัน

บุคคล ๔ จำพวก เป็นไฉน ?

บุคคลมีกระพี้ แต่บริวารมีแก่น ๑

บุคคลมีแก่น แต่บริวารมีกระพี้ ๑

บุคคลมีกระพี้ บริวารก็มีกระพี้ ๑

บุคคลมีแก่น บริวารก็มีแก่น ๑

๑. บุคคลมีกระพี้ แต่บริวารมีแก่น เป็นไฉน ?

บุคคลบางคนในโลกนี้ เป็นคนทุศีล มีธรรมอันลามก แต่บริษัทของ บุคคลนั้น เป็นคนมีศีล มีธรรมอันงาม บุคคลอย่างนี้ชื่อว่า บุคคลมีกระพี้ แต่บริวารมีแก่น ต้นไม้นั้นมีกระพี้ แต่บริวารมีแก่น แม้ฉันใด บุคคลนี้ ก็อุปไมย ฉันนั้น.