ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๘ · หน้า ๑๕๖ · ข้อ 357 358 359 360 361 362
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๓๕๗] หญิงทั้งหลายเหล่านั้นประดับร่างกายและใบหน้า

จนงามวิจิตรแล้วเข้าไปหาชาย

ด้วยความพอใจมีประการต่าง ๆ ทำยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

มีความฉลาดในมายาตั้งร้อยเหมือนนักมายากล

[๓๕๘] หญิงทั้งหลายประดับสวมใส่ทองคำ แก้วมณี

แก้วมุกดา มีคนสักการะและรักษาอยู่แล้วในตระกูลสามี

ก็ยังประพฤตินอกใจสามี

เหมือนหญิงผู้ซบอยู่แนบทรวงอกประพฤตินอกใจอสูร

[๓๕๙] จริงอยู่ นรชนถึงจะมีเดช มีปัญญาเห็นประจักษ์

เป็นที่สักการะบูชาของชนเป็นอันมาก

ตกอยู่ในอำนาจของหญิงทั้งหลาย

ก็จะไม่รุ่งเรือง เหมือนดวงจันทร์ที่ถูกราหูเข้าไปบดบัง

[๓๖๐] จอมโจรผู้มีจิตโหดร้าย โกรธขึ้นแล้ว พึงกระทำ

ความพินาศอันใดให้จอมโจรผู้เป็นคู่อริ ซึ่งมาประจันหน้ากัน

นรชนผู้ยังมีการเพ่งเล็ง มีตัณหา

ตกอยู่ในอำนาจหญิงทั้งหลาย

ย่อมประสบความพินาศยิ่งกว่านั้น

[๓๖๑] จริงอยู่ หญิงเหล่านั้นถึงจะถูกชายที่เลวทราม

คุกคามด้วยการจิกผมจนยุ่งเหยิง

และการหยิกข่วนด้วยเล็บ ทุบตีด้วยเท้า ฝ่ามือ และท่อนไม้

ก็ยังเข้าไปหาชายคนเลวทรามนั่นแหละ

เหมือนหมู่แมลงวันย่อมยินดีในซากศพ

[๓๖๒] นรชนผู้มีดวงตาคือปัญญา ปรารถนาความสุข

พึงเว้นหญิงเหล่านั้นซึ่งเป็นประดุจบ่วงและข่ายของมาร

ที่เขาขึงดักไว้ในตระกูลในระหว่างทางเดิน