สก. สิ่งทั้งปวงมีอยู่ในสภาวธรรมทั้งปวงใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น

สก. สิ่งทั้งปวงมีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. เพราะท่านเข้าใจว่า “สิ่งทั้งปวงไม่ประกอบกัน” จึงยอมรับว่า “สิ่งทั้งปวง

มีอยู่” ใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น

สก. สิ่งทั้งปวงมีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. แม้แต่สิ่งที่ไม่มีก็ชื่อว่ามีอยู่ใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น

สก. สิ่งทั้งปวงมีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. ความเห็นอย่างนี้ว่า “ความเห็นที่เห็นว่า สิ่งทั้งปวงมีอยู่ เป็นมิจฉาทิฏฐิ

ความเห็นนั้น เป็นสัมมาทิฏฐิ” มีอยู่ใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น (ย่อ)

วาทยุตติ จบ

๒. กาลสังสันทนะ

ว่าด้วยการเทียบเคียงกาล

{๓๐๒} [๒๘๓] สก. อดีตมีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. อดีตดับไปแล้ว หายไปแล้ว แปรผันไปแล้ว สูญไปแล้ว ดับสูญไปแล้ว

มิใช่หรือ