กถาวัตถุ
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๗ · หน้า ๔๑๔ · ข้อ 395
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

{๙๑๔} สก. ผู้บริบูรณ์ด้วยโสดาปัตติผล ท่านยอมรับว่า “เป็นพระโสดาบัน” ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระสกทาคามีบริบูรณ์ด้วยโสดาปัตติผลใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระสกทาคามีกับพระโสดาบันเป็นองค์เดียวกันใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

{๙๑๕} [๓๙๕] สก. พระอรหันต์บริบูรณ์ด้วยโสดาปัตติผลใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระอรหันต์ล่วงเลยโสดาปัตติผลไปแล้วมิใช่หรือ

ปร. ใช่

สก. หากพระอรหันต์ล่วงเลยโสดาปัตติผลไปแล้ว ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า

“พระอรหันต์บริบูรณ์ด้วยโสดาปัตติผล” {๙๑๖} สก. พระอรหันต์ล่วงเลยโสดาปัตติผลไปแล้ว ชื่อว่าบริบูรณ์ด้วยโสดาปัตติผล นั้นใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระอรหันต์ล่วงเลยโสดาปัตติมรรคไปแล้ว ล่วงเลยสักกายทิฏฐิ

วิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาส ราคะ โทสะ โมหะ ที่เป็นเหตุให้สัตว์ไปสู่อบายได้แล้ว ชื่อว่าบริบูรณ์ด้วยสภาวธรรมมีสักกายทิฏฐิเป็นต้นนั้นใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

{๙๑๗} สก. พระอรหันต์บริบูรณ์ด้วยสกทาคามิผลใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระอรหันต์ล่วงเลยสกทาคามิผลไปแล้วมิใช่หรือ