กถาวัตถุ
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๗ · หน้า ๒๗๒ · ข้อ 317
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

สก. พระสูตรที่พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ว่า

“พระโสดาบันละธรรม ๓ ประการ คือ

สักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา และสีลัพพตปรามาส

ได้อย่างสิ้นเชิงแล้ว

พร้อมกับการบรรลุโสดาปัตติมรรค

พระโสดาบันก็พ้นจากอบายทั้ง ๔

และจะไม่ทำอภิฐาน ๖”

มีอยู่จริงมิใช่หรือ

ปร. ใช่

สก. ดังนั้น ท่านจึงไม่ควรยอมรับว่า “ความไม่รู้ของพระอรหันต์มีอยู่”

{๕๒๐} สก. ความไม่รู้ของพระอรหันต์มีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระสูตรที่พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ว่า “ภิกษุทั้งหลาย ในสมัยที่

ธรรมจักษุที่ปราศจากธุลี ปราศจากมลทิน เกิดขึ้นแก่อริยสาวกว่า ‘สิ่งใดสิ่งหนึ่งมี ความเกิดขึ้นเป็นธรรมดา สิ่งนั้นทั้งหมดมีความดับเป็นธรรมดา’ พร้อมกับการเกิด ขึ้นแห่งโสดาปัตติมรรค อริยสาวกย่อมละสังโยชน์ได้ ๓ ประการ คือ สักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา และสีลัพพตปรามาส”๒ มีอยู่จริงมิใช่หรือ

ปร. ใช่

สก. ดังนั้น ท่านจึงไม่ควรยอมรับว่า “ความไม่รู้ของพระอรหันต์มีอยู่”

{๕๒๑} ปร. ท่านไม่ยอมรับว่า “ความไม่รู้ของพระอรหันต์มีอยู่” ใช่ไหม

สก. ใช่