ปริวาร
ฉบับ มจร. · เล่ม ๘ · หน้า ๒๗๖ · ข้อ 227
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

สิกขาบทที่ ๗ ว่าด้วยการให้บีบนวด

สิกขาบทที่ ๘ ว่าด้วยการใช้สิกขมานาบีบนวด

สิกขาบทที่ ๙ ว่าด้วยการใช้สามเณรีให้บีบนวด

สิกขาบทที่ ๑๐ ว่าด้วยการใช้หญิงคฤหัสถ์ให้บีบนวด

สิกขาบทที่ ๑๑ ว่าด้วยการนั่งบนอาสนะโดยไม่ขอโอกาสก่อน

สิกขาบทที่ ๑๒ ว่าด้วยการถามปัญหาภิกษุโดยไม่ขอโอกาส

สิกขาบทที่ ๑๓ ว่าด้วยการเข้าหมู่บ้านโดยไม่มีผ้ารัดถัน

รวมวรรคที่มีในปาจิตติยกัณฑ์

{๖๓๙} ๑. ลสุณวรรค

๒. รัตตันธการวรรค

๓. นหานวรรค

๔. ตุวัฏฏวรรค

๕. จิตตาคารวรรค

๖. อารามวรรค

๗. คัพภินีวรรค

๘. กุมารีภูตวรรค

๙. ฉัตตุปาหนวรรค

๕. ปาฏิเทสนียกัณฑ์

คำถาม - คำตอบสถานที่บัญญัติเป็นต้นในปาฏิเทสนียกัณฑ์

ปาฏิเทสนียสิกขาบทที่ ๑

{๖๔๐} [๒๒๗] ถาม : พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น ผู้ทรงรู้ ทรงเห็น ทรงบัญญัติปาฏิเทสนียะแก่ภิกษุณีผู้ออกปากขอเนยใสมาฉัน ณ ที่ไหน

ตอบ : ทรงบัญญัติ ณ กรุงสาวัตถี

ถาม : ทรงปรารภใคร

ตอบ : ทรงปรารภพวกภิกษุณีฉัพพัคคีย์

ถาม : เพราะเรื่องอะไร