รัตติเฉทของภิกษุผู้ประพฤติมานัตมี ๔ อย่าง คือ

๑. สหวาสะ(การอยู่ร่วมกัน)

๒. วิปปวาสะ(การอยู่ปราศจาก)

๓. อนาโรจนา(การไม่บอก)

๔. อูเณคเณจรณะ(การประพฤติ

ในคณะสงฆ์อันพร่อง)

พระบัญญัติที่ทรงยกขึ้นแสดงเองมี ๔ อย่าง

กาลิกที่รับประเคนไว้ฉันมี ๔ อย่าง คือ

๑. ยาวกาลิก(เช้าถึงเที่ยง)

๒. ยามกาลิก (วันหนึ่งกับคืนหนึ่ง)

๓. สัตตาหกาลิก(๗ วัน)

๔. ยาวชีวิก(ไม่จำกัดเวลาวันตลอด

ชีวิต)

ยามหาวิกัฏ๑มี ๔ อย่าง คือ

๑. คูถ

๒. มูตร

๓. เถ้า

๔. ดิน

กรรมมี ๔ อย่าง คือ

๑. อปโลกนกรรม

๒. ญัตติกรรม

๓. ญัตติทุติยกรรม

๔. ญัตติจตุตถกรรม

กรรมแม้อื่นอีกมี ๔ อย่าง คือ

๑. กรรมเป็นวรรคโดยไม่ชอบธรรม

๒. กรรมพร้อมเพรียงโดยไม่ชอบ

ธรรม

๓. กรรมเป็นวรรคโดยชอบธรรม

๔. กรรมพร้อมเพรียงโดยชอบ

ธรรม

วิบัติมี ๔ อย่าง คือ

๑. สีลวิบัติ

๒. อาจารวิบัติ

๓. ทิฏฐิวิบัติ

๔. อาชีววิบัติ

อธิกรณ์มี ๔ อย่าง คือ

๑. วิวาทาธิกรณ์

๒. อนุวาทาธิกรณ์

๓. อาปัตตาธิกรณ์

๔. กิจจาธิกรณ์