พระตถาคตออกอภิเนษกรมณ์ จากกรุงกบิลพัสดุ์

อันน่ารื่นรมย์ ทรงตั้งความเพียรทำทุกกรกิริยา.

พระตถาคตประทับนั่ง โคนต้นอชปาลนิโครธ

รับข้าวมธุปายาส ณ ที่นั้น เสด็จเข้าไปยังแม่น้ำเนรัญ-

ชรา.

พระชินเจ้าพระองค์นั้น เสวยข้าวมธุปายาส ณ

ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา เสด็จดำเนินตามทางอันดีที่เขา

จัดแต่งไว้ ไปที่โคนโพธิพฤกษ์.

แต่นั้น พระผู้มีพระยศใหญ่ ทรงทำประทักษิณ

โพธิมัณฑสถาน อันยอดเยี่ยม ตรัสรู้ที่โคนโพธิพฤกษ์

ชื่อต้นอัสสัตถะ.

ท่านผู้นี้ จักมีพระชนนีพระนามว่า พระนาง

มายา พระชนกพระนามว่าพระเจ้าสุทโธทนะ ท่านผู้

นี้จักชื่อว่าโคตมะ.

จักมีอัครสาวก ชื่อว่าพระโกลิตะและพระอุปติส-

สะ ผู้ไม่มีอาสวะ ปราศจากราคะ มีจิตสงบ ตั้งมั่น

พระพุทธอุปฐากชื่อว่า อานันทะ จักบำรุง พระชินเจ้า

พระองค์นี้.

จักมีอัครสาวิกาชื่อว่า พระเขมา และพระอุบล-

วรรณา ผู้ไม่มีอาสวะ ปราศจากราคะ มีจิตสงบ ตั้งมั่น

โพธิพฤกษ์ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ชื่อว่า

ต้นอัสสัตถะ.