ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๔ · หน้า ๕๐๒ · ข้อ 474
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

หอก ๓๐๐ เล่ม ใหม่เอี่ยม จะพึงตกต้องที่กาย

ทุก ๆ วัน ทิ่มแทงอยู่ถึง ๑๐๐ ปี ยังประเสริฐกว่า

หากว่าความสิ้นทุกข์ จะพึงมีได้ด้วยอาการอย่างนี้

ชนใดรู้คำสั่งสอนของพระศาสดาอย่างนี้ พึง

ยอมรับการทิ่มแทง [ดังกล่าว] สังสารวัฏ ย่อมยืด

ยาว สำหรับชนเหล่านั้น ซึ่งเดือดร้อนอยู่ร่ำไป.

ในเทวดา มนุษย์ ในกำเนิดสัตว์เดียรฉาน หมู่

อสุรกาย เปรต และนรก การทำร้ายกันยังปรากฏอยู่

หาประมาณมิได้.

สำหรับสัตว์อยู่ในอบายที่กำลังถูกเบียดเบียน ยังมี

การทำร้ายกันเป็นอันมากในนรก แม้ในเทวดาทั้ง

หลาย ก็ช่วยไม่ได้ สุขนอกจากสุขคือพระนิพพาน

ไม่มีเลย.

ชนเหล่าใด ประกอบอยู่ในธรรมวินัยของพระ-

ทศพล ขวนขวายน้อย พากเพียรเพื่อละชาติมรณะ

ชนเหล่านั้น ก็ถึงพระนิพพาน.

ทูลกระหย่อมพ่อเพคะ วันนี้นี่แหละลูกจักออก

บวช ประโยชน์อะไรด้วยโภคะทั้งหลายที่ไม่มีแก่นสาร

กามทั้งหลายลูกเบื่อหน่ายแล้ว ลูกทำให้เสมอด้วยของ

ที่คายแล้ว [รากสุนัข] ให้เหมือนตาลยอดด้วนแล้ว.

พระนางสุเมธานั้น กราบทูลพระชนกอย่างนี้

พระเจ้าอนิกรัตตะ ผู้ที่ได้รับพระราชทานพระนาง-

สุเมธานั้น ทรงแวดล้อมด้วยราชบริพารหนุ่ม ก็เสด็จ

เข้าสู่วิวาหะเมื่อเวลากระชั้นชิด.