ด้วยของไม่สะอาด ไหลออกอยู่เป็นนิตย์ อันคนเขลา

ยึดถืออยู่.

ลูกรู้จักซากศพนั้นเป็นเหมือนอะไร เป็นเหมือน

ของปฏิกูล ฉาบด้วยเนื้อและเลือด เป็นที่อยู่ของลูก

หลานหนอน เป็นอาหารของแร้งกา ทำไมทูลกระ-

หม่อมจึงพระราชทานกเฬวระซากศพ แก่พระราชา

พระองค์นั้นเล่า.

ไม่ช้า ร่างกาย ที่ปราศจากวิญญาณอันหมู่ญาติ

ผู้เกลียดทอดทิ้งไปเหมือนท่อนไม้ เขาก็นำไปป่าช้า.

บิดามารดาของตนยังเกลียด ครั้นเอาซากศพนั้น

ไปทิ้งให้เป็นอาหารสัตว์อื่นในป่าช้าแล้ว กลับมาก็

ต้องอาบน้ำดำเกล้า จะป่วยกล่าวไปไยถึงหมู่ชนทั่ว ๆ

ไปเล่า.

หมู่ชน ยึดถืออยู่ในซากศพที่ไม่มีแก่นสาร เป็น

ร่างของกระดูกและเอ็น เป็นกายอันเน่าเต็มไปด้วยน้ำ

น้ำตา และอุจจาระ.

ผู้ใด พึงชำแหละร่างกายนั้น เอาข้างในมาไว้

ข้างนอก ก็จะทนกลิ่นเหม็นของร่างกายนั้นไม่ได้ แม้

แต่มารดาของตน ก็ยังเกลียด.

บัณฑิตทั้งหลาย เลือกเฟ้นโดยอุบายแยบคายว่า

ขันธ์ ธาตุ อายตนะ อันปัจจัยปรุงแต่งแล้วเป็นทุกข์

ที่มีชาติเป็นมูล ทำไมลูกยังจะปรารถนาวิวาหะเล่า

เพคะ.