โปรดทรงระลึกถึงหญ้า ไม้ กิ่งไม้ ใบไม้ ที่พระผู้

มีพระภาคเจ้าทรงนำมาเปรียบเทียบ เพราะสังสารวัฏมี

เงื่อนต้นเงื่อนปลายที่ตามไปไม่รู้แล้ว ท่อนไม้ทั้งหลาย

มีขนาด ๔ องคุลี ก็มากไม่เท่ากับจำนวนบิดาและปู่

ทั้งหลาย.

โปรดทรงระลึกถึงเต่าตาบอด และช่องแอก อัน

หมุนไปทิศบูรพา และทิศอื่น ๆ อีกในมหาสมุทร มา

สวมหัวเต่าตาบอดตัวนั้น เปรียบเทียบในการได้อัต-

ภาพเป็นมนุษย์.

โปรดทรงระลึกถึงโทษคือกาย ที่ไม่มีแก่นสาร

เปรียบด้วยก้อนฟองน้ำ โปรดเห็นขันธ์ทั้งหลาย

ไม่เที่ยง โปรดทรงระลึกถึงนรกทั้งหลาย ที่มีความ

คับแค้นมาก.

โปรดทรงระลึกถึงสัตว์ทั้งหลาย ที่พากันทำให้

รกป่าช้า ในชาตินั้น ๆ เรื่อยไป โปรดทรงระลึกถึงภัย

คือจระเข้ ความเห็นแก่ปากท้อง โปรดทรงระลึกถึง

อริยสัจ ๔.

เมื่ออมตนิพพานมีอยู่ จะต้องการอะไรด้วยของ

เผ็ดร้อน ๕ อย่าง ที่พระองค์ทรงดื่มแล้ว เพราะว่า

ความยินดีกามทุกอย่าง เผ็ดร้อนกว่าของเผ็ดร้อน ๕

อย่าง.

เมื่ออมตนิพพานมีอยู่ พระองค์จะต้องการอะไร

ด้วยกามทั้งหลายที่เร่าร้อน เพราะว่าความยินดีกามทุก