ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๒ · หน้า ๓๐๕ · ข้อ 162
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ต่อไปนี้เป็นคาถาที่พระดาบสบิดาของพระโพธิสัตว์ และพระเจ้า มโนชราชกล่าวถามและตอบกัน ๒ คนว่า

ดูก่อนมหาบพิตร อาตมภาพทั้งหลายไม่มีโรคา-

พาธ มีความสุขสำราญดี เยียวยาอัตภาพได้สะดวก

ด้วยการแสวงหามูลผลาหาร ทั้งมูลมัน ผลไม้ก็มีมาก

เหลือบ ยุง และสัตว์เลื้อยคลานมีน้อย ในป่าอัน

เกลื่อนกล่นไปด้วยพาฬมฤค ไม่มีมาเบียดเบียนอาตม-

ภาพ เมื่ออาตมภาพได้อยู่ในอาศรมนี้หลายปีมาแล้ว

อาตมภาพไม่รู้สึกอาพาธ อันไม่เป็นที่รื่นรมย์แห่งใจ

เกิดขึ้นเลย ดูก่อนมหาบพิตร พระองค์เสด็จมาดีแล้ว

และพระองค์ไม่ได้เสด็จมาร้าย พระองค์ผู้เป็นอิสระ

เสด็จมาถึงแล้ว ขอจงตรัสบอกสิ่งที่ทรงชอบพระ-

หฤทัย ซึ่งมีอยู่ ณ ที่นี้เถิด ขอเชิญมหาบพิตรเสวย

ผลมะพลับ ผลมะหาด ผลมะซาง และผลหมากเม่า

อันเป็นผลไม้มีรสหวานน้อย ๆ เชิญเลือกเสวยแต่ผลที่

ดี ๆ เถิด น้ำนี้เย็น นำมาแต่ซอกเขา ขอเชิญมหาบ-

พิตรดื่มเถิด ถ้าพระองค์ทรงปรารถนา.

สิ่งใดที่พระคุณเจ้าให้ ข้าพเจ้าขอรับเอาสิ่งนั้น

พระคุณเจ้ากระทำให้ถึงแก่ข้าพเจ้าทั้งปวง ขอพระ-

คุณเจ้าจงเงี่ยโสตสดับคำของนันทดาบส ที่ท่านจะ

กล่าวนั้นเถิด ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นบริษัทของนันทดา-

บสมาแล้วสู่สำนักของพระคุณเจ้าขอพระคุณเจ้าโปรด

สดับคำของข้าพเจ้า ของนันทดาบสและของบริษัท

เถิด.