ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๒ · หน้า ๓๘๐ · ข้อ 212 213 214 215
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๒๑๒] ท่านนั้นจงประกอบความเพียร ที่สม-

ควรอันประกอบด้วยธรรม จงประพฤติการแสวงหาทาง

ที่จะช่วยให้เรารอดชีวิต ด้วยความเพียรอันผ่องแผ้ว

ของท่านเถิด.

[๒๑๓] ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐกว่านกทั้ง

หลาย อย่าทรงกลัวเลย ผู้ที่สมบูรณ์ด้วยญาณวิริยะเช่น

พระองค์ย่อมไม่กลัวเลย ข้าพระองค์จักประกอบความ

เพียรที่สมควรอันประกอบด้วยธรรม พระองค์จะหลุด

พ้นจากบ่วง ด้วยความเพียรอันผ่องแผ่วของข้าพระ-

องค์ โดยเร็วพลัน.

[๒๑๔] นายพรานนั้น เข้าไปยังประตูพระราช-

วังพร้อมด้วยหาบหงส์แล้ว จึงส่งนายประตูว่า ท่านจง

ไปกราบทูลถึงเราแด่พระราชาว่า พญาหงส์ธตรฐนี้

มาแล้ว.

[๒๑๕] ได้ยินว่า พระเจ้าสัญญมนะทอดพระ-

เนตรเห็นหงส์ทองทั้งสองตัวรุ่งเรืองด้วยบุญ หมายรู้

ด้วยลักษณะ แล้วตรัสสั่งกะพวกอำมาตย์ว่า ท่านทั้ง

หลายจงให้ผ้า ข้าว น้ำ และเครื่องบริโภค แก่นาย

พราน เงินเป็นสิ่งกระทำความปรารถนาแก่เขา เขา

ประมาณเท่าใด ท่านทั้งหลายจงให้แก่เขาประมาณ

เท่านั้น.