๗
{๒๘๔} โอรัมภาคิยสังโยชน์๑(ธรรมที่มัดสัตว์ไว้กับทุกข์เบื้องต่ำ) ๕
๑. สักกายทิฏฐิ
(ความเห็นว่าเป็นตัวของตน)
๒. วิจิกิจฉา
(ความลังเลสงสัย)
๓. สีลัพพตปรามาส
(ความถือมั่นศีลพรต)
๔. กามฉันทะ
(ความกำหนัดในกามคุณ)
๕. พยาบาท
(ความคิดร้าย)
๘
{๒๘๕} อุทธัมภาคิยสังโยชน์๒(ธรรมที่มัดสัตว์ไว้กับทุกข์เบื้องสูง) ๕
๑. รูปราคะ
(ความติดใจในอารมณ์แห่งรูปฌาน)
๒. อรูปราคะ
(ความติดใจในอารมณ์แห่งอรูปฌาน)
๓. มานะ
(ความถือตัว)
๔. อุทธัจจะ
(ความฟุ้งซ่าน)
๕. อวิชชา
(ความไม่รู้แจ้ง)
๙
{๒๘๖} สิกขาบท๓ ๕
๑. ปาณาติปาตา เวรมณี
(เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์)
๒. อทินนาทานา เวรมณี
(เจตนางดเว้นจากการถือเอาสิ่งของที่ เจ้าของเขามิได้ให้)