ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค
ฉบับ มจร. · เล่ม ๑๑ · หน้า ๓๔๐ · ข้อ 333
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ธรรมหมวดละ ๘ ประการ คืออะไร

คือ

มิจฉัตตะ๑(ความเป็นธรรมที่ผิด) ๘

๑. มิจฉาทิฏฐิ

(เห็นผิด)

๒. มิจฉาสังกัปปะ

(ดำริผิด)

๓. มิจฉาวาจา

(เจรจาผิด)

๔. มิจฉากัมมันตะ

(กระทำผิด)

๕. มิจฉาอาชีวะ

(เลี้ยงชีพผิด)

๖. มิจฉาวายามะ

(พยายามผิด)

๗. มิจฉาสติ

(ระลึกผิด)

๘. มิจฉาสมาธิ

(ตั้งจิตมั่นผิด)

{๓๔๑} สัมมัตตะ๒ (ความเป็นธรรมที่ถูก) ๘

๑. สัมมาทิฏฐิ

(เห็นชอบ)

๒. สัมมาสังกัปปะ

(ดำริชอบ)

๓. สัมมาวาจา

(เจรจาชอบ)

๔. สัมมากัมมันตะ

(กระทำชอบ)

๕. สัมมาอาชีวะ

(เลี้ยงชีพชอบ)

๖. สัมมาวายามะ

(พยายามชอบ)

๗. สัมมาสติ

(ระลึกชอบ)

๘. สัมมาสมาธิ

(ตั้งจิตมั่นชอบ)