อังคุตตรนิกาย สัตตก-อัฏฐก-นวกนิบาต
ฉบับ มมร. · เล่ม ๓๗ · หน้า ๒๐๖ · ข้อ 61
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ทุคติ วินิบาต นรก ข้อนั้นเพราะเหตุไร เพราะคนที่เป็นข้าศึกกัน ย่อมไม่ยินดีให้คนที่เป็นข้าศึกกันไปสุคติ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คนผูโกรธ ถูกความโกรธครอบงำย่ำยีแล้ว ย่อมประพฤติทุจริต ด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ ครั้นตายไป ย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมข้อที่ ๗ เป็นความ มุ่งหมายของคนผู้เป็นข้าศึกกัน เป็นความต้องการของคนผู้เป็นข้าศึก กัน ย่อมมาถึงหญิงหรือชายผู้มีความโกรธ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการนี้แล เป็นความมุ่งหมายของคนผู้เป็นข้าศึกกัน เป็นความต้องการของคนผู้เป็นข้าศึกกัน ย่อมมาถึงหญิงหรือชาย ผู้มีความโกรธ.

คนโกรธมีผิวพรรณทราม ย่อมนอนเป็น

ทุกข์ ถือเอาสิ่งที่เป็นประโยชน์แล้ว กลับปฏิบัติ

สิ่งอันไม่เป็นประโยชน์ ทำปาณาติบาตด้วยกาย

และวาจา ย่อมถึงความเสื่อมทรัพย์ ผู้มัวเมา

เพราะความโกรธ ย่อมถึงความไม่มียศ ญาติมิตร

และสหาย ย่อมเว้นคนโกรธเสียห่างไกล คนผู้

โกรธย่อมไม่รู้จักความเจริญ ทำจิตให้กำเริบ ภัย

ที่เกิดมาจากภายในนั่น คนผู้โกรธย่อมไม่รู้สึก

คนโกรธย่อมไม่รู้อรรถ ไม่เห็นธรรม ความโกรธ

ย่อมครอบงำนรชนในขณะใด ความมืดตื้อย่อมมี

ไม่ขณะนั้น คนผู้โกรธย่อมก่อกรรมที่ทำได้ยาก

เหมือนทำได้ง่าย ภายหลังเมื่อหายโกรธแล้ว เขา