กถาวัตถุ
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๗ · หน้า ๓๖๑ · ข้อ 368
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

สก. จิตที่กำหนัดและไม่กำหนัด ขัดเคืองและไม่ขัดเคือง หลงและไม่หลง

ขาดและไม่ขาด แตกดับและไม่แตกดับ ถูกปัจจัยปรุงแต่งและไม่ถูกปัจจัยปรุงแต่ง มีอยู่มิใช่หรือ

ปร. ใช่

สก. หากจิตที่กำหนัดและไม่กำหนัด ขัดเคืองและไม่ขัดเคือง หลงและ

ไม่หลง ขาดและไม่ขาด แตกดับและไม่แตกดับ ถูกปัจจัยปรุงแต่งและไม่ถูกปัจจัย ปรุงแต่งมีอยู่ ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า “จิตที่กำลังหลุดพ้นมีอยู่”

วิมุจจมานกถา จบ

๕. อัฏฐมกกถา (๒๕)

ว่าด้วยบุคคลที่ ๘

{๗๖๓} [๓๖๘] สก. บุคคลที่ ๘๑ ละทิฏฐิปริยุฏฐานได้แล้วใช่ไหม

ปร.๒ ใช่๓

สก. บุคคลที่ ๘ เป็นพระโสดาบัน เป็นผู้ถึง ได้ บรรลุ ทำให้แจ้ง เข้าถึงอยู่

สัมผัสโสดาปัตติผลด้วยกายอยู่ใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

{๗๖๔} สก. บุคคลที่ ๘ ละวิจิกิจฉาปริยุฏฐานได้แล้วใช่ไหม

ปร. ใช่

หัวข้อ (สรุปโดย AI) วิมุตติกถา (๒๓), วิมุจจมานกถา (๒๔)
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า