กถาวัตถุ
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๗ · หน้า ๙๒๔ · ข้อ 894
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ปร. พระอรหันต์รู้พุทธวิสัยได้ทั้งหมดใช่ไหม

สก. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ปร. ดังนั้น พระอรหันต์ละสังโยชน์บางอย่างยังไม่ได้แล้วปรินิพพานจึงมีอยู่

ปรินิพพานกถา จบ

๒. กุสลจิตตกถา (๒๐๙)

ว่าด้วยกุศลจิต

{๑๘๕๘} [๘๙๔] สก. พระอรหันต์ มีจิตเป็นกุศลปรินิพพานใช่ไหม

ปร.๑ ใช่๒

สก. พระอรหันต์ยังสร้างสมปุญญาภิสังขาร ฯลฯ อาเนญชาภิสังขาร ฯลฯ

ทำกรรมที่เป็นไปเพื่อคติ ฯลฯ เพื่อภพ ฯลฯ เพื่อความเป็นผู้มีอำนาจ ฯลฯ เพื่อความเป็นใหญ่ ฯลฯ เพื่อมีสมบัติมาก ฯลฯ เพื่อมีบริวารมาก ฯลฯ เพื่อ ความงามในหมู่เทพ ฯลฯ เพื่อความงามในมนุษย์แล้วปรินิพพานใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

{๑๘๕๙} สก. พระอรหันต์มีจิตเป็นกุศลปรินิพพานใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระอรหันต์สั่งสมอยู่ ไม่สั่งสมอยู่ ฯลฯ ละอยู่ ยึดมั่นอยู่ ฯลฯ กำจัดอยู่

ก่ออยู่ ฯลฯ ทำลายอยู่ ปรับปรุงอยู่ ปรินิพพานใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ