วิคตรชมนงฺคณํ วิสุทฺธํ

ปตฺตํ ชาติกฺขยํ ตมาหุ พุทฺธนฺติ ฯ

[๓๖๗] อถ โข สภิโย ปริพฺพาชโก ภควโต ภาสิตํ อภินนฺทิตฺวา อนุโมทิตฺวา อตฺตมโน ปมุทิโต ๑ อุทคฺโค ปีติโสมนสฺสชาโต ภควนฺตํ อุตฺตรึ ปญฺหํ อปุจฺฉิ

กึปตฺตินมาหุ พฺราหฺมณํ (อิติ สภิโย)

สมณํ เกน กถญฺจ นฺหาตโกติ

นาโคติ กถํ ปวุจฺจติ

ปุฏฺโฐ เม ภควา พฺยากโรหิ ฯ

พาเหตฺวา ๒ สพฺพปาปกานิ (สภิยาติ ภควา)

วิมโล สาธุสมาหิโต ฐิตตฺโต

สํสารมติจฺจ เกวลี โส

อนิสฺสิโต ๓ ตาทิ ปวุจฺจเต ส ๔ พฺรหฺมา ฯ

สมิตาวิ ปหาย ปุญฺญปาปํ

วิรโช ญตฺวา อิมํ ปรญฺจ โลกํ

ชาติมรณํ อุปาติวตฺโต

สมโณ ตาทิ ปวุจฺจเต ตถตฺตา ฯ

นินฺนหาย สพฺพปาปกานิ

อชฺฌตฺตญฺจ ๕ พหิทฺธา จ สพฺพโลเก

#๑ ยุ. ปโมทิโต ฯ ๒ โป. ม. พาหิตฺวา ฯ ๓ ม. ยุ. อสิโต ฯ ๔ ยุ. อยํ #ปาโฐ นตฺถิ ฯ ๕ ม. จสทฺโท นตฺถิ ฯ