อังคุตตรนิกาย ทสก-เอกาทสกนิบาต
ฉบับ มมร. · เล่ม ๓๘ · หน้า ๓๗๘ · ข้อ 118
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

สัมมาวิมุตติเป็นฝั่งโน้น ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้แลเป็นฝั่งนี้ นี้เป็น ฝั่งโน้น.

บรรดามนุษย์ทั้งหลาย เหล่าชนที่ไปถึงฝั่งโน้น

มีประมาณน้อย ส่วนหมู่สัตว์นอกนี้เลาะไปตามฝั่งทั้ง

นั้น ส่วนชนเหล่าใดเป็นผู้ประพฤติตามธรรม ใน

ธรรมอันพระตถาคตตรัสแล้วโดยชอบ ชนเหล่านั้น

จักข้ามพ้นวัฏฎะอันเป็นบ่วงมาร ที่ข้ามพ้นได้แสน

ยาก แล้วจักถึงฝั่งโน้น คือนิพพาน บัณฑิตละธรรม

ดำเสียแล้ว พึงยังธรรมขาวให้เจริญ บัณฑิตละกาม

ทั้งหลายแล้ว เป็นผู้ไม่มีกังวล ออกจากความอาลัย

อาศัยธรรมที่ไม่มีความอาลัย ปรารถนาควานยินดียิ่ง

ในวิเวกที่ยินดีได้แสนยาก บัณฑิตพึงยังตนให้ผ่อง

แผ้วจากเครื่องเศร้าหมองจิตทั้งหลาย บัณฑิตเหล่าใด

อบรมจิตแล้วโดยชอบ ในองค์ธรรมเป็นเครื่องตรัสรู้

ทั้งหลาย ไม่ถือมั่นแล้ว ยินดีในนิพพานเป็นที่สละ

ความถือมั่น บัณฑิตเหล่านั้น สิ้นอาสวะ มีความ

รุ่งเรื่อง ดับสนิทแล้วในโลก.

จบโอริมสูตรที่ ๖

อรรถกถาโอริมสูตรที่ ๖

โอริมสูตรที่ ๖ ทรงแสดงแก่ภิกษุทั้งหลาย.

จบอรรถกถาโอริมสูตรที่ ๖

หัวข้อ (สรุปโดย AI) สคารวสูตร-โอริมสูตร: "ฝั่งนี้ฝั่งโน้น" มิจฉัตตะและสัมมัตตะกับนิพพาน
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า