ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๘ · หน้า ๑๐๖ · ข้อ 387
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

กับบุรุษใด ย่อมไหม้คือเผาทันทีซึ่งบุรุษนั้นแม้ผู้ประกอบด้วยทรัพย์ ยศ ศีล และปัญญา การทำให้สมบัตินั้นไม่ควรเกิดขึ้นอีก โดยทำ ทรัพย์เป็นต้น เหล่านั้นให้พินาศไป. สมจริงดังที่ท่านกล่าวไว้ว่า :-

ชนผู้ตกอยู่ในอำนาจของมาตุคาม ถึง

มีกำลังก็เป็นผู้หมดกำลัง แม้มีเรี่ยวแรงก็

เสื่อมถอย มีตาก็เป็นคนตาบอด. ชนผู้ตก

อยู่ในอำนาจของมาตุคาม ถึงมีคุณความดีก็

หมดคุณความดี แม้มีปัญญาก็เสื่อมถอย

เป็นผู้ประมาท ติดพันอยู่ในบ่วง มาตุคาม

ย่อมปล้นเอาการศึกษาเล่าเรียน ตบะ ศีล

สัจจะ จาคะ สติ และมติความรู้ของตนผู้

ประมาท เหมือนพวกโจรคอยดักทำร้ายใน

หนทาง. ย่อมทำยศ เกียรติ ฐิติความทรงจำ

ความกล้าหาญ ความเป็นพหูสูต และความ

รู้ของตนผู้ประมาทให้เสื่อมไป เหมือนไฟผู้

ชำระทำของฟืนให้หมดไปฉะนั้น.

พระมหาสัตว์ครั้นกล่าวอย่างนี้แล้ว ทรงดำริว่า แม้หลาน เราก็ต้องเลี้ยงดู ธิดาเราก็ต้องเลี้ยงดู จึงพระราชทานพระธิดา ให้แก่ พระภาคิไนยนั้นนั่นแหละด้วยสักการะอันใหญ่หลวง แล้วทรงตั้ง